ساپرولیگنا در تخم ماهیان خاویاری

یکی از روشهای پیشگیری از قارچ ساپرولیگنا در تخم ماهیان عدم استفاده از پیش مولدین یا مولدین با سن کم بدلیل هم آوری کاری پایین و رعایت تراکم تخم و عدم دستکاری و حفظ

• قارچ ساپرولیگنا در تخم تاسماهیان
• ساپرولیگنا یکی از شایعترین بیماری های قارچی در ماهیان خاویاری می باشد.
• تخم های مرده و بارور نشده اغلب دچار این نوع قارچ می شوند.
• ساپرولیگنابه غیر از تاثیر مستقیم بر تخم ها،  بر میزان اکسیژن محلول در سیستم های انکوباسیون نیزتاثیر منفی دارند.
• • جنس ساپرولیگنا بعنوان یک عامل بیماریزای فرصت طلب، ساپروتروف و نکروتروف است.
• • این قارچ روی تخمهای مرده چسبیده و رشد کرده و هایفهای آنها تخمهای زنده را در برگرفته و موجب مرگ تخم های زنده میگردد.
• بهترین راه پیشگیری از بیماری عبارتند از:
• • خارج کردن تخمهای مرده از انکوباتور بعنوان محیط کشت قارچ
• • جلوگیری از تراکم بالای تخم در هچریها
• • حفظ کیفیت فیزیکی و شیمیایی آب
• • جلوگیری از تغییرات دمایی و آلودگی آب و عدم استفاده از پیش مولدین یا مولدین با سن کم بدلیل هم آوری کاری پایین آنها به دو دلیل اساسی زیر:
• الف)- چرا که از یک سو میزان تخمهای رسیده پیش مولدین یا مولدین با سن کم پایین بوده و توانایی باروری را ندارند
• ب)- ازسوی دیگر مشخص گردید که عصاره پوشش باروری تخم ماهیان دارای ترکیبات ضدقارچی است، هرچند که اهمیت آن بعنوان مکانیسم محافظتی بدرستی شناخته نشده است.
• * بنابراین در مولدین نارس درصد قارچ زدگی تخم بالاست .( Bruno and Wood 1994)
• روشهای تشخیص قارچ:
• الف)- تشخيص ظاهري:
• 1- ساپرولگنیا معمو ًلا بر روی تخمهای مرده رشد کرده که این تخمها بادلیل کدر بودنشان به آسانی قابل تشخیص است
• 2- سپس قارچ به تخمهای سالم همجوار حمله ور شده و آنها را در برمیگرد.
• 3- در اطراف تخمهای قارچ زده توده های سنگین میسلیوم بصورت پنبه ای و برنگ خاکستری که تمام تخم را در بر گرفته دیده می شود.
• 4- تقریباً از یک ساعت تا 128 ساعت بعداز قرار گرفتن تخم در مجاورت زئوسپورهای قارچ،اشکال مختلفی از آن بصورت زیر تخم را فرا میگیرد(مخیر 1382).
• * اشکال مختلف زئوسپورها
• * کیست
• * کیستهای جوانه زده
• *شبکه سنگین و درهم پیچیدهایی از میسلیوم
• ب) – تشخيص ميكروسكوپي
• ج) -كشت و جداسازي قارچ
• د) – تشخيص بر اساس مشخصات فيزيولوژي